De ‘moeilijke tweede plaat’ is een cliché in de muziekjournalistiek, maar een derde plaat gaat ook niet altijd van een leien dakje. Dat ondervond ook Ploegendienst, de punkband rond Ray Fuego. Na twee platen in net iets meer dan een jaar tijd stuitte het gezelschap op wat creatieve onenigheid in het maakproces van de derde worp. Producer Kabul $lim, een hiphoptalent zonder de punkbagage die de bandleden wel allemaal met zich meesleepten, bleek de reddende engel.

GEEN TITEL is de minst in your face plaat van de band tot nu toe, maar misschien ook de beste. Die koerswijziging betekent dat er ruimte is voor zaken als opbouw. Zo duurt het een ruime minuut voordat een gruizige gitaarriff het sfeervolle DROOMLAND onderbreekt en kent ARCHITECT VAN HET BORDEEL een klassieke hard-zacht-structuur. Zulke fratsen waren drie jaar geleden, ten tijde van debuutplaat IK, nog ondenkbaar geweest. Met een speelduur van maar liefst 35 minuten is deze plaat sowieso bijna net zo lang als de vorige twee bij elkaar. Een dergelijke ontwikkeling zou bij veel punkbands zorgwekkend kunnen zijn, maar het songmateriaal is hier over de gehele linie enorm sterk. Alleen LIEFDE IS ALCOHOL kabbelt wat te veel voort, verder evolueren Fuego en zijn mannen hier enkel de goede kant op. Zo zitten ook de onvervalste beuknummers beter in elkaar dan ooit tevoren. Het voor Ploegendienst-begrippen uitzonderlijk epische BERG (ruim langer dan drie minuten!) is enorm meeslepend en het heerlijke NIEMAND heeft een waanzinnig pakkende, haast mathrock-achtige gitaarriff. Wij kijken alvast uit naar de moeilijke vierde.