Ik moest het opzoeken; het verschil tussen genotype en fenotype. Het gemakkelijkste voorbeeld is een flamingo: van oorsprong zijn ze wit (genotype), maar door het eten van garnalen worden ze roze (fenotype). Geinig trucje dus van de Nederlandse mathcoreband Textures om hun comebackplaat te vernoemen naar de tegenhanger van de plaat waarmee ze een decennium geleden het podium vaarwel zwaaiden.

Textures speelt zodoende een spelletje met de tijdlijn. Genotype zien ze eigenlijk als blauwdruk van hun muziek en Phenotype was gevormd door de garnaaltjes (of, gezien de keuken in de cultuursector, bakken mie) die ze verorberd hadden in hun carrière. En daar hadden ze na een tijdje genoeg van. Textures gaat op Genotype dus terug naar de basis, zou je denken. Maar nee. De band richt het vizier wel degelijk op de toekomst en komt met een plaat die perfect past in 2026. Het productionele register gaat nog verder open; zo kan Closer To The Unknown wedijveren met hedendaagse zielsverwanten als Gojira en krijgen ze in At The Edge Of Winter vocale hulp van Charlotte Wessels (ex-Delain). Het klinkt misschien wat doordachter en minder spontaan, maar kwalitatief niet minder hoogstaand. Als een bak driesterren-mie. Mét garnaaltjes.