Op de valreep van 2022 kwam de toen nog volslagen onbekende M. Lucky met een plaat die ik in de recensie omschreef als ‘met afstand de mooiste plaat van Nederlandse bodem die ik dit jaar hoorde’. Andere muziekcritici waren eveneens lovend over het debuut van Marcia Savelkoul, die met haar romantische, lichte psychedelische popmuziek niet onderdeed voor bekendere internationale stijlgenoten als The Weather Station en Weyes Blood.

Het talent van de Amsterdamse ontging ook bekende binnenlandse artiesten niet. M. Lucky is inmiddels een duo (Sam Verbeek van Bob Uit Zuid sloot aan) en mocht als voorprogramma mee met Eefje de Visser. Zo kwam de groep in contact met De Vissers partner en vaste producer Pieterjan Coppejans, die vervolgens de productie van M. Lucky’s tweede plaat op zich nam. Een hoop veranderingen dus voor Savelkouls project, maar het resultaat is hetzelfde.

Good Entertainment is wederom een opvallende en ijzersterke popplaat. Savelkouls feeërieke stemgeluid, dat hier en daar spookachtig door de vervormer is gesleept, en Coppejans psychedelische, tussen lo-fi en hyperpop slalommende beats vormen een sound die zowel aantrekkelijk als vervreemdend is. De invloed van Weyes Blood en The Weather Station is ditmaal minder hoorbaar, in plaats daarvan springen Tame Impala (rond Currents) en Poliça (en alle artpopkloontjes die volgden) in gedachten. Hitpotentie is er ook: The Best Is Yet To Come en Tiny Beams hebben de explosiviteit die bands als deze richting de grotere zalen kunnen lanceren.