Terugblikken moeten we eigenlijk niet doen. Gracie ligt namelijk te ver af van alles wat eraan vooraf ging. Tamara van Esch (33) is geen nieuwkomer. Al jaren kon je haar achter of op de podia tegenkomen, in functies variërend van tourmanager tot muzikant, bij Kim Jansen en Blaudzun. Daarnaast bracht ze sinds 2012 bijzondere eigen liedjes, eerst als Mevrouw Tamara, later onder haar volledige naam.

Liedjes over kortsluiting in het hoofd, depressies en autisme (In Je Hoofd, 2019), of liedjes over mensen die door psychoses of verslavingen herstelden bij de GGZ (Tussen Lagen, 2022). Voor het Engelstalige Gracie boorde ze de eigen fantasie en innerlijke ziel aan. Gracie is haar tweehonderd jaar oude alter ego. In breekbare, vaak hoog gezongen, veelal samen met de Brit Iain Chambers vervaardigde liedjes toont ze aan dat gebeurtenissen uit het verleden, evenals die van een fictieve toekomst (het jaar 2045), relevant kunnen zijn in de complexe huidige tijd. Het is ook geen sciencefiction om te constateren dat de mens de natuur om zeep helpt en er massamoorden plaatsvinden. Gevoelig en experimenteel zet Van Esch dat alles om in verhalende liedjes, waarmee ze muzikaal met zevenmijlslaarzen opschuift richting internationale evenbeelden als My Brightest Diamond, Björk en St. Vincent. Prachtplaat.