album
Punk

GREEN DAY

Revolution Radio

WARNER BROS./WARNER

Even tellen: hoe vaak hebben we Green Day inmiddels afgeschreven? De eerste keer was toen Insomniac (1995) het megasucces van doorbraakplaat Dookie niet evenaarde. De tweede keer na het nietszeggende Warning (2000) en de laatste keer was vier jaar geleden, toen trilogie ¡Uno!, ¡Dos! en ¡Tré! ongekend flopte. Daarna werd frontman Billie Joe Armstrong ook nog eens afgevoerd naar rehab, na een meltdown op het podium. Maar Green Day is een kat met negen levens en zo is Revolution Radio – album nummer twaalf – weer een ouderwets goede plaat, waarop het drietal tekeergaat tegen de wereld van nu in het algemeen en de VS in het bijzonder.

Bang Bang bijvoorbeeld, over de mass shootings in de VS gekoppeld aan het narcistische gebruik van social media, en Say Goodbye, over (onder meer) het toenemende politiegeweld. En toch is Revolution Radio allesbehalve een boze plaat. Dat komt door de tongue-in-cheek-teksten van Armstrong, maar vooral door de overbekende akkoordenschema’s, het tempo, de handclaps, zeg maar alles wat Green Day vroeger zo’n leuke band maakte. Zelfs een wat meer uitgesponnen nummer als Outlaws werkt, zo in het midden van de plaat, tussen al die hé-dit-lijkt-op-dat-ene-Green-Day-nummer-van-tien-jaar-geleden-materiaal. Neem nou Bouncing Off The Wall: ongecompliceerd, simpele tekst (‘Everybody is bouncing off the walls’) en het had zo op Dookie kunnen staan. De titeltrack had dan qua feel weer zo van American Idiot kunnen komen. Het nummer gaat overigens losjes over de protesten die volgden na de dood van de zwarte tiener Michael Brown, die werd neergeschoten door een blanke agent. Doordat de band zulke onderwerpen aansnijdt, voelt Revolution Radio ondanks de vele knikjes naar het eigen verleden niet aan als een herhalingsoefening: de heren hebben simpelweg te veel te vertellen en stiekem klinkt het allemaal te opwindend. En ja, ze worden een dagje ouder en ja, je kunt je afvragen hoelang Billie Joe nog geloofwaardig is als angry young man met oogschaduw en een olijk kapsel, maar wat maakt het uit zolang de drie platen blijven maken die zo catchy zijn en vol met hits staan dat al die poppunkbandjes van nu het nakijken hebben? Het mag duidelijk zijn, Green Day vindt het wiel niet opnieuw uit met dit nieuwe album, maar komt glansrijk door de APK.

Revolution Radio gratis thuisbezorgd krijgen op cd of vinyl? Neem dan nú een abonnement op ons prachtblad en word automatisch lid van Club OOR! Klik hier (cd) of hier (lp) voor alle info.

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Pearl Jam brengt nieuwe single 'Dance of the Clairvoyants' uit
nieuws

Pearl Jam brengt nieuwe single ‘Dance of the Clairvoyants’ uit

Pearl Jam kondigde op 27 maart zijn nieuwe album Gigaton aan. Nu geeft de band ook een eerste voorproefje van ...
Eefje de Visser: 'Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme'
interview

Eefje de Visser: ‘Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme’

Ze zeggen dat empatische mensen sterker geneigd zijn dialecten en accenten over te nemen. Als dat waar is, dan zit ...
The Strokes derde headliner op Best Kept Secret
nieuws

The Strokes derde headliner op Best Kept Secret

The Strokes zullen de zaterdag van Best Kept Secret headlinen. Dat kondigde de nieuwe festivaldirecteur Maurits Westerik woensdagavond live aan op ...

Recensie: GREEN DAY - Revolution Radio (album) | OOR