Wie zich wil verdiepen in Afrobeat maar niet weet waar te beginnen, moet eens starten met het oeuvre van Seun Kuti. Sinds de zoon van genrepionier Fela diens band overnam, bracht hij vier platen uit die duidelijk van elkaar verschillen. Zo was Black Times – Kuti’s voorlaatste album – fel en vurig, vol snelle instrumentatie en teksten vol politiek protest.

Heavier Yet is daarentegen een enigszins trage, gedetailleerd opgebouwde en optimistische plaat. In opener T.O.P. zit bijvoorbeeld veel ruimte tussen de diverse blaas- en snaarinstrumenten. Kuti en zijn vriendinnen beginnen pas na tweeëneenhalve minuut te zingen. Hun boodschap is simpeler dan voorheen en wordt zodoende ook luchtig gebracht: waarom wil iedereen altijd maar meer? Waarom wil iedereen alsmaar voorwaarts en omhoog?

Kuti en zijn band doen er niet aan mee. Ook in Dey, een heerlijk funky samenwerking met Damian Marley, is de vibe positief. Het nummer, waarin het duo zich verwondert over mensen die spelletjes spelen, eindigt met de mantra ‘I’m just busy being myself!’ Zo blijft Seun Kuti een plaat lang zijn schouders ophalen en glimlachen. Zijn nieuwe houding staat hem goed.