Lewsberg is er na vier albums (2018-2023) mee gestopt en dat is balen. De ex-leden van de poëtische indieparel uit Rotterdam zijn al een tijdje elders actief – het meest zichtbaar is Marrit Meinema in Real Farmer. Maar ook frontman Arie van Vliet heeft er met The Hobknobs al een hele reeks Europese én Amerikaanse optredens opzitten. Het is een duo dat hij vormt met Yaël Dekker, zangeres van The Klittens.

De twee maken lofi-indieliedjes in de lijn van Young Marble Giants of – dichter bij huis – The Grey Pants, al hebben The Hobknobs een iets andere signatuur. De zeer bescheiden muzikale invulling bestaat uit hooguit twee gitaren, soms aangevuld met een bas- of een toetsenpartij en een ritmebox. Yaël neemt het voortouw in het heel klein gehouden Jennette McCurdy en The Bowl. In montere, meer uptempo stukken als The Tide en My Conditions krijgt haar stem een opvallende country-twang. Arie praatzingt vertrouwd stoïcijns in het Lewsberg-achtige Are You Looking For Something? In het vermakelijke The Extra Mile wordt stroomuitval tot een filosofisch vraagstuk opgeblazen, terwijl Fuel door Jesus van The Velvet Underground geïnspireerd lijkt. Er is van alles te vinden op het soms wat vrijblijvend en schetsmatig klinkende Helmets Off. Iets meer focus op iets minder liedjes was misschien wenselijk geweest maar de wiebelige charme van The Hobknobs is innemend.