album
FOLK/POP

FLEET FOXES

Helplessness Blues

BELLA UNION/V2

Muziek kan heel krachtig zijn. Soms doet een liedje je alles neerleggen wat je aan het doen bent en alleen nog maar denken aan die muziek. Het overkwam mij toen ik voor het eerst White Winter Hymnal hoorde. En met mij velen. Het snel aangeschafte debuut van de Fleet Foxes stelde niet teleur: het was een van de mooiste platen van 2008. De EP Sun Giant, eerder uitgebracht maar pas later hier onder de aandacht gekomen, leverde met Mykonos zelfs een bescheiden hitje op. Alle reden dus om nieuwsgierig uit te kijken naar de opvolger. Ruim drie jaar had zanger en componist Robin Pecknold nodig om Helplessness Blues tot stand te brengen. De eerste twee jaar kwam er door alle drukte weinig van schrijven. Pas toen de groep stopte met toeren en thuis in Seattle een vaste oefenruimte huurde, kwam er schot in de zaak. In interviews maakt Pecknold er geen geheim van dat het geen gemakkelijke bevalling is geweest. Maar ook dat kan mooie kindjes opleveren.

Helplessness Blues trekt de lijn van het eerste album door met diezelfde pastorale klank en ingehouden sfeer. Meerstemmige vocalen die beurtelings doen denken aan The Beach Boys en Crosby, Stills, Nash & Young, met barokke folkrock als begeleiding. Opnieuw een prachtige sfeerplaat. Zo pakkend en aanstekelijk als White Winter Hymnal en He Doesn’t Know Why zijn de songs deze keer niet, maar na enkele keren draaien valt bij alle songs toch het kwartje. Het eerst bij Montezuma, Battery Kinzie en Lorelei, die qua vorm en klankkleur het dichtst bij de vorige plaat liggen. Binnen de context van hun eigen geluid gaan de Fleet Foxes echter duidelijk op zoek naar nieuwe horizonten. Zoals in Sim Sala Bim, dat aan het eind een gitaarraga bevat zoals we sinds Stephen Stills niet meer hebben gehoord. In Blue Spotted Tail laat Pecknold horen ook zonder galm een indringend liedje te kunnen brengen. En tegen de tijd dat je het pure muzikantschap in het jazzy The Plains/Bitter Dancer hebt herkend en het complexe The Shrine/An Argument op waarde hebt geschat, is deze plaat even verslavend als de vorige.
Met Helplessness Blues bewijzen de Fleet Foxes een blijvertje te zijn en treden ze definitief in de voetsporen van hun grote voorbeelden. JAN VAN DER PLAS

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Driemaal Melkweg
nieuws
Anathema

Driemaal Melkweg

Buiten hangt de herfst alweer in de lucht, binnen is het behaaglijk. Ook in de Melkweg, zo weten we uit ...
True Meanings
album
Paul Weller

True Meanings

Paul Weller houdt er de vaart in. Vorig jaar bracht hij A Kind Revolution uit, nu ligt er met True ...
Compilatie Chris Cornell aangekondigd
nieuws
Chris Cornell

Compilatie Chris Cornell aangekondigd

Op 16 november verschijnt er een uitgebreide compilatie van de overleden Chris Cornell. Het album, simpelweg Chris Cornell genaamd, is bedoeld als ...

Recensie: FLEET FOXES - Helplessness Blues (album) | OOR