Twee jaar geleden bracht Iron And Wine na een lange pauze Light Verse uit, waarop Sam Beam en de zijnen goedvol en geïnspireerd klonken. Hun achtste album Hen’s Teeth is in diezelfde tijd opgenomen. Een zusterplaat, maar meer ingetogen en introspectief.

Beams stijl is in de loop der jaren niet wezenlijk veranderd, wel verfijnd. Zijn nummers ademen en klinken alsof je ernaast staat. De rust en ruimte die Beam gaandeweg in zijn leven is gaan voelen, resoneren in zijn muziek. In opener Roses tillen sprankelende strijkers het liedje op. Aardig detail is dat dit een van de nummers is waarop Beams dochter Arden meezingt in het achtergrondkoor. Dat doet ze ook in Singing Saw, zo’n liedje waarin alles samenvalt: subtiel gitaarspel, geraffineerde strijkers en Ardens tweede stem vermengen weemoed met levenslust. Het trio I’m With Her zingt mooi meerstemmig mee in Wait Up en het vrolijke Robin’s Egg. Hen’s Teeth is – net als Light Verse – opgenomen in Laurel Canyon, destijds de uitvalsbasis van vermaarde folkartiesten als Joni Mitchell, James Taylor en Crosby, Stills, Nash & Young. Beam mag zich intussen rekenen tot de gerenommeerde folkartiesten van zijn generatie en onderstreept dat met Hen’s Teeth. En al is hij geen man die de barricades opgaat, zijn observaties over het leven en de liefde zijn boeiend en zijn muziek is een fijn rustpunt in een jachtige wereld.