Op de eerste volwaardige Poison Ruïn-plaat Härvest (2023) moest je nog door de ruis hun voorliefde voor protopunk, crust en dungeon synth ontwaren. Op dit nieuwe album is die productionele mist opgetrokken en schotelt het viertal uit Philadelphia ons een breder palet aan verrassende muzikale uitstapjes voor.

Hymns From The Hills heeft met zijn mondharmonica en twangy gitaar een countrygevoel en het vroege rustpunt Howls From The Citadel kent zelfs een Scott Walker-achtige gedragenheid. Maar voor het overgrote deel is het weer een feest der herkenning van (vooral) eighties-invloeden, die allemaal even lekker door elkaar zijn gemengd: het galmende van The Misfits, de puntige gitaarriffs van The Wipers, de anarchopunk van Crass, de metal van Venom en de gothpunk van Killing Joke. En alles nog steeds vocaal gebracht met die snotty hooligan-intonatie. Poison Ruïn is dan misschien niet heel vernieuwend, maar wanneer je je invloeden zo voor je laat werken, verdien je alle lof.