Vaak bevatten de teksten die met albumstreams worden meegestuurd naar recensenten louter schaamteloze promoleuzen die nergens op blijken te slaan, maar soms zouden de medewerkers van de communicatie- of pr-afdeling die deze stukjes schrijven zo bij OOR kunnen solliciteren. Uit de promotekst voor I Don’t Like My Telephone van Sunking: ‘Imagine if a walking bassline suddenly started breakdancing.’ Veel treffender dan dat kan ik de sound van dit trio uit Seattle niet omschrijven.

Sunking is een afsplitsing van High Pulp, een Amerikaans jazzcollectief dat al een jaar of tien meegaat. Op hun debuut als drietal maken Antoine Martel, Bobby Granfelt en Victor Nguyen muziek in de stijl van Alfa Mist, Badbadnotgood en Thundercat. I Don’t Like My Telephone staat kortom vol futuristisch aandoende instrumentals, maffe vocalen en knotsgek bas- en toetsenspel. Fans van de eerdergenoemde helden zullen meteen aan boord zijn, maar dat wil niet zeggen dat Sunking geen eigen smoel heeft. Kenmerkend in de sound van dit nieuwe collectief is de heerlijk ontspannen groove die op ieder moment kan transformeren in iets duizelingwekkend beweeglijks, ofwel: dat relaxte basloopje dat ineens gaat breakdancen. Heerlijke plaat.