I Just Want To Be A Sound – daar straalt niet heel veel ambitie uit. Want geluid kunnen de Duitsers van Kadavar wel maken, zo weten we al zes platen lang.

Al is dat geluid wel veranderd door de jaren heen. De stoffige retrorock van de eerste platen heeft plaatsgemaakt voor een moderner en opener geluid. Dat heeft Kadavar absoluut geen windeieren gelegd, want de laatste platen bereikten allemaal de hoogste regionen van de albumcharts in Duitsland. Daarnaast traden ze ook op als songschrijvers voor Wolfmother en, verrassend genoeg, Die Fantastischen Vier.

Op I Just Want To Be A Sound gaan alle productionele registers open en wordt het steeds poppier. De progrock die de laatste platen – en vooral de samenwerking met Elder in Eldovar – sierde, evolueert in een grootster geluid dat mikt op een bijpassend podium. Regeneration heeft het stampende van De Staat en Let Me Be A Shadow zou bijna een probeersel van Imagine Dragons kunnen zijn. Het is allemaal zeker niet slecht, maar soms bekruipt je het gevoel dat ze hun titel iets te enthousiast willen najagen. Alleen afsluiter Until The End is echt wat flauw, die hadden ze aan Wolfmother mogen geven.