album
punk

IDLES

Joy As An Act Of Resistance

PARTISAN/PIAS

‘Als dit is wat de Brexit muzikaal losmaakt, bring it on.’ Het was eerder dit jaar de slotzin van onze recensie van Songs Of Praise, het debuut van het Londense Shame, en hij zou straks moeiteloos op herhaling kunnen aan het eind van dit stukje.

Beleeft Engeland een nieuwe punkgolf? Zo ver is het nog niet – en komt het misschien ook niet – maar die al aardig op leeftijd rakende vuilspuiter van Sleaford Mods staat anno 2018 in elk geval niet meer in z’n eentje te foeteren; al is hij vooral de cynisch-poëtische chroniqueur van de moderne Britse arbeidersklasse en komt er bij jonge bands als Shame, Goat Girl en Lice met name een boel onvrede kijken. En bij IDLES (met hoofdletters, ja) zelfs onverholen woede en sarcasme. Zaken die ook nog eens recht uit het hart komen: Joe Talbot, frontman van het vijftal uit Bristol, had tot dusver weinig meer dan een – excusez le mot – kutleven, met het overlijden van zijn pasgeboren dochtertje, een jaar geleden, als droevig dieptepunt. Kortom, zijn teksten werden geboren uit een explosieve cocktail van pijn, woede, angst, hoop, verdriet, haat, verzet en, gelukkig, ook flink wat vileine humor. Zijn vier begeleiders weten daar muzikaal wel raad mee, zoals we al hoorden op het vorig jaar verschenen en bij vlagen ijzersterke debuut Brutalism: opgefokte, loeistrak uitgevoerde postpunk met wortels in het verleden (Fall, Crass, Gang Of Four), maar tekstueel in alle opzichten van nu. Joy As An Act Of Resistance kent dezelfde formule, maar met meer aandacht voor dynamiek en melodie. Met een speciale vermelding voor de soms heerlijk – liefst in hooliganmodus – meebrulbare refreinen: dat van Great gaat van ‘G-r-e-a-t’, in Gram Rock volstaan wat langgerekte ‘yeahs’ en het typerende I’m Scum heeft ‘Dirty rotten filthy scum!’ als catchphrase. En het sleutelcouplet uit het treffend getitelde Love Song mag natuurlijk ook het museum in: ‘I fucking love you / I really love you / Look at the card I bought / It says: I love you.’ Gelukkig krijgt Talbot over het algemeen voldoende ruimte voor verdieping en contemplatie, hoe bot en sarcastisch vaak ook. Het zit de puntigheid en het in your face-gehalte van de songs nergens in de weg. Joy As An Act Of Resistance is keihard, goudeerlijk, oergeestig, hartverscheurend en genadeloos. Met hoofdletters. Als dit is wat de Brexit… O wacht.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Driemaal Melkweg
nieuws
Anathema

Driemaal Melkweg

Buiten hangt de herfst alweer in de lucht, binnen is het behaaglijk. Ook in de Melkweg, zo weten we uit ...
True Meanings
album
Paul Weller

True Meanings

Paul Weller houdt er de vaart in. Vorig jaar bracht hij A Kind Revolution uit, nu ligt er met True ...
OOR Tipt: Left Of The Dial
achtergrond
SONS

OOR Tipt: Left Of The Dial

Left Of The Dial is de laatste aanwinst binnen de Nederlandse verzameling van showcasefestivals. Het Rotterdamse evenement biedt een spannende ...

Recensie: IDLES - Joy As An Act Of Resistance (album) | OOR