album
pop

Iggy Pop

Free

THOUSAND MILE/CAROLINE/UNIVERSAL

Eerlijk gezegd dacht ik dat Iggy Pop (72 inmiddels) het na Post Pop Depression en de uitgebreide tournee die daarop volgde stilletjesaan wel mooi zou vinden. Met behulp van Josh Homme en consorten rockte hij in 2016 nog één keer het schaamhaar uit zijn broek en dat deed ie – zoals eigenlijk altijd live – op indrukwekkende wijze.

Iggy beleefde nadien inderdaad een soort Post Pop Depression, maar ging toch weer aan de slag met twee jonge, talentvolle muzikanten, die hij de architectuur van zijn nieuwe album toevertrouwde. Dat zijn Sarah Lipstate alias Noveller, die vooral ambient-achtige gitaarmuziek maakt, en jazztrompettist Leron Thomas. Je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat hij dat idee van David Bowie heeft afgekeken, die op zijn zwanenzang Blackstar duidelijk geïnspireerd raakte door relatief onbekende bandleden uit de jazzhoek. Muzikaal doen het spannende Sonali en Glow In The Dark onmiskenbaar aan die plaat denken, terwijl Loves Missing en James Bond losjes aansluiten op het zompige geluid van Post Pop Depression. Iggy croont veel, alleen in het felle Dirty Sanchez gaat hij vocaal echt los. Grappig genoeg doet hij daarin erg aan Mark Arm van Mudhoney denken, voor wie hij zelf het grootste voorbeeld is. ‘I wanna be free’, gromt Iggy rustgevend in de ambient-achtige titelsong, die prima voor inloopmuziek bij een meditatiesessie kan doorgaan. Er staan meer stemmige spoken word-stukken met wijze oudemannenwoorden tussen, waarvoor je je cynisme wel even uit moet schakelen. ‘We are the people who don’t know how to die peacefully, and at ease’, zegt Iggy in We Are The People, dat is Candlelight op hoog niveau. Het zwakke punt van Free is eigenlijk de diversiteit – er moet natuurlijk wat gerockt en gecroond worden. Die tracks zijn aardig, maar met dank aan Lipstate en Thomas is Free bij vlagen vooral een muzikaal spannende en ontspannende plaat tegelijk geworden.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR's Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar
eindlijst

OOR’s Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar

Norman Fucking Rockwell! van Lana Del Rey is door de verzamelde Nederlandse muziekcritici uitgeroepen tot het beste album van het ...
De 100 beste songs & tracks van 2019 (volgens OOR's Koen Poolman)
nieuws

De 100 beste songs & tracks van 2019 (volgens OOR’s Koen Poolman)

Volgende week maken we OOR's Eindijst bekend: de 20 beste albums van 2019. Als voorpret slingeren we alvast 2 x ...
Pink Floyd's 'Later Years': de derde incarnatie van de symfonische reus
achtergrond

Pink Floyd’s ‘Later Years’: de derde incarnatie van de symfonische reus

Goed nieuws en slecht nieuws: Pink Floyd leeft nog, maar niet lang meer, zo leren we uit de titel The ...

Recensie: Iggy Pop - Free (album) | OOR