‘Sexy’ – dat is de betekenis van de Japanse bandnaam. De vrijwel instrumentale muziek van dit kwartet is dat ook. Ze veroverden er vanaf de podia al veel harten en heupen mee, want de tracks van Sekushi zijn dus inderdaad heet, donker, smerig en sexy. Beter dan in een aankondiging voor een van hun komende shows kan ik hun klank niet omschrijven: ‘Sekushi? Denk: Khruangbin on speed of Altin Gün met ADHD.’

Er waren al twee EP’s (samen het album I + II), verpakt in hoezen met fragmenten uit schilderijen waar je iets vunzigs in kon zien, nu is er het officiële albumdebuut dat alle verwachtingen inlost. De spannendste Belpop wordt momenteel gemaakt door muzikanten met een jazzachtergrond (twee leden spelen ook in de Mediterraan klinkende jazzformatie Farfar), vooral als ze zich laten onderdompelen in ondergrondse punk, krautrock en jazz uit de zeventig, funk uit Thailand of andersoortige wereldse beats. Het sleutelwoord: groove. In Hot Hot horen we de dito stem van Lara Chedraoui (Intergalactic Lovers), in Claudine mag Rudy Trouvé (ex-dEUS, Kiss My Jazz) klinken als een geil pratende Serge Gainsbourg. Sexy indeed.