Kelela op Lowlands 2023 was een lichtelijk vervreemdende ervaring. Haar futuristische, enerzijds abstracte en anderzijds met Londense clubklanken ingekleurde r&b klonk hier zonder enige opsmuk. Toffe outfit, maar verder geen visuals en geen dj. Alleen Kelela en haar stem, de rest op band (of, waarschijnlijker, harddisk of USB-stick). Een heel contrast waarschijnlijk met de beide concerten in de New Yorkse Blue Note-jazzcub waaruit dit als ‘unplugged’ aangekondigde album is opgetrokken.

Met een (compacte) band deze keer – zo eentje met livemuzikanten en twee achtergrondzangeressen. Strikt akoestisch is de boel niet: subtiele elektronische klanken en effecten verhogen de sfeer beslist. De basis klinkt wel wat ‘conventioneler’ dan Kekela’s elektronischer klinkende albums, al moet gezegd dat de harp van Ahya Simone her en der wondertjes verricht. Het staat Kelela (Amerikaans, maar net als The Weeknd met Ethiopische wortels) onverwacht goed, deze aanpak. Waarin bovendien ruimte is voor een paar sterk tot leven gebrachte covers – van Joni Mitchell en jazzzangeres Betty Carter – die ook weer iets van haar invloedenpalet laten zien. Oei, hoe prachtig gedragen is Kelela’s versie van Carters Love Notes. Meer North Sea Jazz dan Lowlands of Le Guess Who?, deze kant van Kelela, maar daar zou ze dan ook kunnen triomferen.