Waar de muzikale output van het vergelijkbaar hyperproductieve Guided By Voices al decennia niet meer spannend is maar in elk geval soort-van-consistent, werkt het bij John Dwyer en zijn wisselende bende geeks precies andersom: je weet nooit waar ze nu weer mee gaan komen – wordt het zoemende garagerock, hysterische punkabilly, psychedelische sixtiesrock of onbestemde waanzin vol malle stijlcitaten uit twintig jaar Vrije Geluiden? – maar je weet wel: het wordt óf fenomenaal goed óf aanstootgevend slecht (met de meeste kans op het laatste).