album
pop

Johan

Pull Up

EXCELSIOR/V2

Johan kon niet veel meer dan Johan zijn, was de slotconclusie van het interview dat ik in 2009 met Jacco (nu weer Jacob) de Greeuw had. Daarom trok hij er toen de stekker uit. Hij droomde van verregaande muzikale experimenten, wilde zijn eigen Kid A maken en zag dat met een traditioneel gitaarbandje niet gebeuren. Het muzikaal best avontuurlijke 4 ging hem lang niet ver genoeg. Maar zonder Johan kwam er nauwelijks nog muziek uit De Greeuw en voerde het persoonlijke pad weer eens naar beneden. Hij was zijn eigen talent gaan haten, maar lijkt het nu weer te omarmen.

De terugkeer van Johan heeft alles met zelfacceptatie te maken. Op Pull Up klinkt Johan namelijk gewoon als Johan, het is nauwelijks te horen dat de band acht jaar niet bestond. Bassist Diets Dijkstra, drummer Jeroen Kleijn en producer Frans Hagenaars zijn er weer bij, gitarist Maarten Kooijman is vervangen door Robin Berlijn. Halen ze het oude niveau? Nou en of. Pull Up is een stuk minder wollig geproduceerd, maar doet regelmatig aan de klassieker Pergola denken. Niet in de laatste plaats omdat De Greeuw wederom een moeilijke periode van zich lijkt af te schrijven. Het is bijna een pijnlijke constatering, maar dan is hij gewoon op zijn best. Dat zwaarmoedige laagje over melodieus krachtige gitaarliedjes definieert Johan. De vitale single About Time en WF – met aanstekelijk Chills-orgeltje – trekken je de plaat in. Maar dan moet het beste nog komen. Het donkere What A Scene heeft als tegenwicht een charmant soulrandje, in het even meeslepende als desolate Just Because gaat het Bacharachiaans los. Anyone Got A Clue is het meest rauwe en directe nummer. ‘Take them pills, no more thrills’, zingt De Greeuw vlak, terwijl Robin Berlijn zijn gitaar er smerig van langs geeft. Met zijn ongepolijste sound drukt hij zeker een stempel op de plaat. Net als Frans Hagenaars, die er een smaakvolle productie met soms verrassende arrangementen van heeft gemaakt. In gitaarliedjes met een typische sixtiesvibe kunnen zomaar dikke synthlagen opduiken en dat vloekt eigenlijk nergens. Het afsluitende Quicksand is geen David Bowie-cover, maar een zelfverzekerd uitroepteken achter de Vijfde van Johan. ‘I never should have kept you waiting for so long’, zingt De Greeuw daarin. Laat het duren zolang het duurt zolang het klasbakken als Pull Up oplevert, zou ik zeggen. Niks reünieplaatje, Pull Up behoort tot het beste werk dat de band uitbracht.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Pearl Jam brengt nieuwe single 'Dance of the Clairvoyants' uit
nieuws

Pearl Jam brengt nieuwe single ‘Dance of the Clairvoyants’ uit

Pearl Jam kondigde op 27 maart zijn nieuwe album Gigaton aan. Nu geeft de band ook een eerste voorproefje van ...
Eefje de Visser: 'Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme'
interview

Eefje de Visser: ‘Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme’

Ze zeggen dat empatische mensen sterker geneigd zijn dialecten en accenten over te nemen. Als dat waar is, dan zit ...
The Strokes derde headliner op Best Kept Secret
nieuws

The Strokes derde headliner op Best Kept Secret

The Strokes zullen de zaterdag van Best Kept Secret headlinen. Dat kondigde de nieuwe festivaldirecteur Maurits Westerik woensdagavond live aan op ...

Recensie: Johan - Pull Up (album) | OOR