Froukje nam vorig jaar een tijdje vrij als muzikant. Ze liep stage, ging als regulier bezoeker naar festivals en had extra aandacht voor het werk van bevriende artiesten. Ze nam wat afstand van haar publiek en stelde haar publiek op die manier in staat om ook even afstand te nemen van haar. Na een pakweg drie jaar durende zegetocht vol shows, EP’s, een prachtige debuutplaat en samenwerkingen met onder meer bestie S10 was er immers sprake van lichte Froukje-overexposure. En ruimte geven aan de ander is immers ook houden van.
In Het Leven Is Een Pil, de openingssong van Kijk Je Naar Mij?, blikt ze terug op wat ze de laatste jaren meemaakte. ‘Ik… stond schreeuwend voor een zaal / Vind je dat normaal?’ En in het refrein keert de introverte zangeres, van wie we weten dat ze al haar woorden wikt en weegt tot ze een ons weegt, zich volledig binnenstebuiten zoals ze dat nooit eerder deed: letterlijk vanuit de onderbuik. ‘O! Ik moet kotsen!’ kermt ze over diepe bassen die een ratelende voetafdruk achterlaten, tikkende synthesizerregendruppels en een gedetailleerde, echoënde soundscape. Want op Kijk Je Naar Mij? breekt Froukje met de meer traditionele instrumentatie van Noodzakelijk Verdriet.
Haar tweede is een electropopplaat die ze grotendeels zelf produceerde. Sommige tracks, zoals het recht door zee Je Moet Bij Hem Weg, liggen mij iets te veel in het verlengde van haar suikerzoete hits met S10. Maar een groot deel van Kijk Je Naar Mij? kijkt een beetje af bij Eefje de Visser, wier invloed te horen is in onder meer de melancholie en intonatie van Dit Is Hoe Je Van Iemand Houdt (‘Ik zeg tegen de spiegel ik kom voor je’, zingt Froukje precies zoals Eefje dat zou doen), de beschrijvende stijl van Iedereen Gaat Vreemd en het gevoel van verwondering in Luzacstraat, waarin de zangeres vol weemoed terugblikt op haar studententijd. Hartverwarmend klinken wederom haar simpelste liefdesverklaringen (‘Jaar na jaar blijf ik jou trouw, trouw, trouw’ in Jaar Na Jaar) en zelfs in verdriet is ze zelfkritisch. De slotzin van Bruiloft: ‘Omdat ik niet verander, hou jij nu van een ander.’
Hoewel Froukje op Kijk Je Naar Mij? laat horen enorm te zijn gegroeid, zijn een paar bekende valkuilen ook nog steeds aanwezig. Sommige liedjes eindigen weer veel sneller dan je zou willen, tekstueel maakt Froukje soms hippe keuzes die een nummer niet per se mooier maken (‘Ik snap niet de esthetic’, hakkelt ze in Nog Lang Niet Vrij) en bij enkele thema’s die ze behandelt, zoals in Wat Moet Ik In De Oorlog?, komt ze niet verder dan het oppervlak. Maar je gunt een perfectionist als Froukje wat imperfecties. Als een van de beste songschrijvers van Nederland kan ze zich deze prima permitteren. En ze zal er alleen maar verder van leren en groeien.
De nieuwe OOR
Bestel ‘m hier.
