Zeg ik De Toegift? Dan denkt u als goed geïnformeerd muziekkenner – met bovendien een bijzonder levendige verbeeldingskracht – natuurlijk meteen aan langgerekte Zeeuwse stranden en krakende, donkerbruine kroegen. Logisch ook, het betoverende debuut van deze Zeeuws-Brabantse indiefolkies stond vol met dit soort melancholische sfeerbeelden.

Waarschijnlijk dacht u tijdens uw braindump minder snel aan functioneel en betaalbaar meubilair. Toch lijkt de albumhoes van de nieuwe Toegift wel heel erg op zo’n ouderwetse IKEA-catalogus. Het is meteen duidelijk: De Toegift had zin in iets nieuws, iets geks. Al even opvallend is de albumtitel Kleine Auto, Grote Hot Wheel, een verwijzing van zanger Maxim Ventulé naar de eindeloze fantasie van het kind. Aan fantasie dan ook geen gebrek op deze opvolger, waarop de band warme elektronica, drummachines en van die barokkige fluiten aan het geluidsbeeld toevoegt. Ook qua songwriting verkent het zestal z’n grenzen. Zo hoopvol en onverbloemd poppy als in Liefde Is Lang hoorden we ze niet eerder, en in het mystieke Ýparxi treedt fluitist Carmela Michailidis op de voorgrond, fluisterzingend in het Grieks. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het theatrale Á, dat met z’n praatzang en gitaarerupties zelfs voorzichtig tegen postpunk aan schuurt.

Grappig; voor een band die van nostalgie z’n handelsmerk heeft gemaakt, heeft De Toegift weinig zin om in het verleden te blijven hangen. Toch valt er gelukkig nog steeds genoeg te mijmeren, zoals op de prachtige afsluiter ,even, met een stemmige piano en zo’n typische nonchalante zwijmelmelodie waar Ventulé patent op heeft. Alsof hij ‘m op het moment zelf voor je uit de lucht plukt. Het zijn dit soort vintage Toegift-momenten (mag je dat al zeggen?) waarop je hoort hoe bijzonder deze band echt is. Niettemin valt te prijzen hoe ze hun succesformule onder handen durven te nemen. Zelfde kroeg, nieuw meubilair.