Hoeveel CCR-tributebands zou de wereld rijk zijn? ‘Wat zij kunnen, kan ik ook!’ – zou dat de gedachte van John Fogerty geweest kunnen zijn toen hij met zonen Shane en Tyler en wat andere trouwe volgers de studio instapte om ter gelegenheid van zijn 80 verjaardag bijna alle hits van zijn legendarische band nog eens op te nemen? En dan ook nog zo natuurgetrouw mogelijk, precies zoals toen.

Heeft dat zin? Moeten we nu denken: dat valt niet eens tegen, die stem? Of moeten we tot de conclusie komen dat CCR destijds wel heel veel geweldige songs had? Dat wisten de oudjes onder ons natuurlijk al 55 jaar. Klassiekers zijn het, alle twintig. En ik mis er zelfs nog een paar. Hoe populair die muziek nog altijd is, ook in Nederland, bewijst het succes van The Fortunate Sons, de Twentse tribute-variant. Vorig jaar deed zich zelfs iets vreemds voor op Bospop in Weert. Daar stond zowel Fogerty zelf als de Twentse variant. Gelukkig niet op dezelfde dag, volgens laatstgenoemde. Gênant vonden ze het wel dat ze een dag later op het terrein werden aangesproken door een liefhebber die twee dagen achter elkaar Bad Moon Rising en Who’ll Stop The Rain had meegezongen: ‘Ik vond jullie eigenlijk beter.’ Dat gaat te ver, dat verdient Fogerty niet. Maar Legacy is, hoe knap gereproduceerd ook, voorlopig wel de meest zinloze release van het jaar. Jonge instapfans mogen intusssen op zoek naar een van de vele verzamelaars van het échte CCR, zoals Chronicle of Collected.