Bijna zestien jaar na het bottenbrekende Til The Casket Drops keren Pusha T en Malice terug als superhelden die opstaan wanneer de wereld hen écht nodig heeft. Met de release van Let God Sort Em Out spugen Batman en Superman op het huidige hiphoplandschap. Is dat nodig dan? Nu we zien hoe het ook kan: eigenlijk wel.
In aanloop naar het album maakten de broers een rondje langs de traditionele media (dat zijn al pluspunten). Ze schoven aan voor diepte-interviews bij podcasts en kwamen met een eigen lijn bij Carhartt. Zonder enige haast bouwden de heren uit Virginia aan iets dat méér dan een album moest worden; een cultureel statement. Let God Sort Em Out is een kritiek op de wegwerpmentaliteit van veel mixtapes die vandaag de dag uitkomen: artiesten laten hun gezicht zien bij wat bekende streamers, gooien de plaat online en herhalen het kunstje. Fabriekswerk, noemde Malice het zelfs in een interview met GQ. De verses van Pusha T en Malice zijn ronduit demonisch, maar tegelijkertijd is de plaat gelaagder, volwassener en verzorgder dan je van hedendaagse hiphop-celebs mag verwachten. Ondertussen heeft de coke Clipse’ coke rap niet verlaten, het album voelt dan ook als een natuurlijke evolutie in de tijdlijn vanaf klassieker Lord Willin’ (2002), geproduceerd door The Neptunes. De bekendste helft van The Neptunes, Pharrell, is ook verantwoordelijk voor de productie van het nieuwe album. Maar daar stopt het niet met de sterrencast: Kendrick Lamar, Tyler, The Creator en Nas geven precies het frisse windje dat de plaat hier en daar kan gebruiken. Het voelt niet alsof er wordt geleund op grote namen die de verkoop moeten stimuleren, de grootheden waren simpelweg eigenaar van de juiste puzzelstukjes. Het duidelijke buitenbeentje is opener The Birds Don’t Sing, met John Legend. In november 2021 verloren de broers hun moeder, zo’n vier maanden later ook hun vader. Ieder schetsen ze hoe het afscheid eruitzag, waarbij je prachtig terughoort waar die gewiekste genen vandaan komen. Er zal niemand hebben getwijfeld aan de potentie van King Push en Malice, maar tóch komt een van de grote kanshebbers voor ‘hiphopplaat van het jaar’ uit lichtelijk onverwachte hoek. Uitzoomen en planmatig te werk gaan heeft ervoor gezorgd dat Let God Sort Em Out een album is geworden dat we over tien jaar ongetwijfeld zullen aanmerken als klassieker. Laat dat nou precies de insteek zijn geweest. Chapeau.
