album
Hiphop

Kate Tempest

Let Them Eat Chaos

FICTION/CAROLINE/UNIVERSAL

Nico Dijkshoorn op Twitter: ‘Vraag aan hiphop Nederland. Wie schrijft er eindelijk eens een plaat vol nummers over andere mensen? In de ik vorm of hij/zij vorm. Wie?’ Dijkshoorn kreeg weinig bijval; menig wijsneus wist een plaat te noemen waarop wel degelijk in andermans huid gekropen werd. Toch heeft . . .

Haar debuut Everybody Down was een hiphoproman over liefde, drugs, geweld en overspel. Op deze opvolger draait het niet om het plot, maar om de personages. We maken kennis met zeven Londenaren die behalve hun woonplaats gemeen hebben dat ze om achttien minuten over vier ’s nachts wakker zijn. Een succesvolle reclamejongen zit in een existentiële crisis, een nachtzuster maakt zich zorgen over kapitalisme, selfiecultuur, milieuvervuiling en vluchtelingenhaat. In de lucht steekt een storm op. Hoopvol is de liefde die Tempest voor haar personages voelt. Ze oordeelt niet, dat laat ze aan de luisteraar. Naast een geweldige verteller is ze een uitstekende rapper (meer Grandmaster Flash dan Migos) en dichter. Haar teksten zitten vol binnenrijm en alliteraties. En dan heeft ze ook nog een boodschap, die ze tot slot als volgt samenvat: ‘Wake up and love more’. Zo is het.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie
achtergrond

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie

62 is nog jong, in de huidige rock & roll-wereld. Toch heeft Bono z’n memoires al voor de eeuwigheid vastgelegd ...
Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden
nieuws
fleetwood mac

Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden

Christine McVie van Fleetwood Mac is op 79-jarige leeftijd overleden. De zangeres en toetseniste sloot zich in 1970 aan bij ...
Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023
nieuws

Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023

Ook IDLES, Slowthai, Froukje, Phoenix, Romy, Sleaford Mods, Weval, Working Men's Club en The Whitest Boy Alive komen naar de ...

Recensie: Kate Tempest - Let Them Eat Chaos (album) | OOR