album
Rock

The Black Keys

Let's Rock

Nonesuch/Warner

In de lollige video van Go worden Dan Auerbach en Patrick Carney naar allerlei therapiesessies gestuurd omdat ze in de vijf jaar die sinds Turn Blue zijn verstreken niet meer met elkaar gepraat zouden hebben. Die zelfspot verraadt dat het wel weer goed zit tussen deze gasten, al was vooral Auerbach de band even zat.

Hij speelde in de tussentijd met The Arcs en solo en was daarnaast, net als Carney, actief als producer. Prima idee om even afstand te nemen van het onwaarschijnlijke succesverhaal dat The Black Keys zijn: de muziek transformeerde tussen 2002 en 2014 van lo-fi opgenomen, elementaire blues en garagerock naar een soort rootsy pop en stadionrock, met platina platen en Grammy’s tot gevolg. Op dit negende album ontbreekt een belangrijke factor in dat behaalde succes: producer Danger Mouse. Het duo trok zich terug in Auerbachs studio in Nashville en deed op wat achtergrondzang na alles zelf. ‘Terug naar de basis’, aldus Carney in de promotekst, maar dan heeft ie het toch echt niet over de vroege bandplaten. Let’s Rock is namelijk een vrij bombastisch klinkende classic rockplaat vol makkelijk behapbare en opgewekte weinig-aan-de-hand-rocksongs geworden. Een beetje als op El Camino, maar nog iets vluchtiger, en een kneiter als Lonely Boy staat er niet tussen. Herkenbaar is het vanaf de eerste seconde, al leunt Shine A Light op een wel erg lompe riff en volle gitaarmuur. Na het donkere Turn Blue lijkt Auerbach een soort feelgood-statement te willen maken en dat lukt wel. Eagle Birds, Lo/Hi, Go en Tell Me Lies zijn stuk voor stuk aanstekelijke boogierocksongs vol smeuïge hooks en mede door zangeressen Leisa Hans en Ashley Wilcoxson fraai opgepimpte refreinen. Auerbach gaat flink los op de gitaar – naast ZZ Top valt zelfs Lynyrd Skynyrd als referentie op te voeren – maar getuige Tell Me Lies en Get Yourself Together is de soul er nog niet volledig uitgeknepen. In die video van Go zit natuurlijk een kern van waarheid. Dan en Patrick hebben de boel weer van de grond gekregen, maar gaan persoonlijke en creatieve pijnpunten nu uit de weg. Ze maakten een simpelweg leuke Black Keys-plaat, maar die zal niet als oeuvrehoogtepunt de geschiedenis ingaan.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Pearl Jam brengt nieuwe single 'Dance of the Clairvoyants' uit
nieuws

Pearl Jam brengt nieuwe single ‘Dance of the Clairvoyants’ uit

Pearl Jam kondigde op 27 maart zijn nieuwe album Gigaton aan. Nu geeft de band ook een eerste voorproefje van ...
Eefje de Visser: 'Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme'
interview

Eefje de Visser: ‘Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme’

Ze zeggen dat empatische mensen sterker geneigd zijn dialecten en accenten over te nemen. Als dat waar is, dan zit ...
The Strokes derde headliner op Best Kept Secret
nieuws

The Strokes derde headliner op Best Kept Secret

The Strokes zullen de zaterdag van Best Kept Secret headlinen. Dat kondigde de nieuwe festivaldirecteur Maurits Westerik woensdagavond live aan op ...

Recensie: The Black Keys - Let's Rock (album) | OOR