Lex Hives is pas het vijfde album van The Hives in vijftien jaar. Een echte garagerock-band had in die tijd al een dozijn meer platen de wereld in geslingerd. Kwaliteitsbewaking van Pelle Almqvist en zijn freaky mannen? Dat valt wel mee. Alle platen van The Hives klinken min of meer hetzelfde, alleen de hitdichtheid van Veni Vidi Vicious (2000) hebben ze nooit meer geëvenaard. Op Lex Hives kiest het Zweedse vijftal voor een meer gelikte productie en het tempo gaat ook regelmatig omlaag. Plaatopener Come On! (enige tekst: ‘Come on!’) is te flauw voor woorden, dat kunnen punkpikkies van 16 ook.