Hoe blijf je overeind in gekke tijden? Het is het thema van Lieve Monsters, het nieuwe album van Sef. Hij adresseert de strijd tussen binnen- en buitenwereld, waarbij je de vraag kan stellen of de kwetsbaarheid van die binnenwereld niet juist wordt veroorzaakt door de gebeurtenissen van buitenaf. Waar zijn muzikale maatje Abel liever naar de buitenwereld wijst, is Sef de introspectieve.

Nummers als Hel en Porselein gaan over kwetsbaarheid en de eenzaamheid als je leed niet kunt delen. Opener Pacifist legt mooi de innerlijke strijd bloot als je leed enkel kan aanschouwen en je inertie beoordeelt als geweldsdaad. Het laat zien dat Sef zich er niet makkelijk vanaf maakt op Lieve Monsters. Hij heeft de thematiek netjes gerangschikt, gedoseerd en doordacht.

Het grote minpunt is dat het niet botert tussen Sef en de muziek die er voor hem is gemaakt door Tom Meijer. Die muziek is namelijk behoorlijk hoekig. Ook de analoog ingespeelde drums lijken achteraf in de computer netjes op de juiste plek gezet te zijn en dat pas niet goed bij de stem van Sef. In een nummer als Voor Alles Bang neigt die muziek naar een Bas Bron-productie. Maar waar die laatste altijd druipt van de funk, is het hier gortdroog. Dat past misschien bij de thematiek van de computers als monsters, maar het werkt niet samen met de stem en cadans van Sef.