Oftewel: het bescheiden EMI-aandeel in het recente, omvangrijke Talking Heads-reissuefestijn. Geen aandeel om onverdeeld trots op te zijn: deze drie albums, verschenen in de jaren 1985-1988, markeerden de creatieve nadagen van de groep, de periode waarin hun muzikale pioniersrol allang was uitgespeeld en waarin commercie schijnbaar prevaleerde boven innovatie.
Al werd op zwanenzang Naked nog wel geprobeerd iets van de magie van platen als Fear Of Music en Remain In Light – standaardwerken als het gaat om de versmelting van westerse pop, Afrikaanse ritmiek, funk en avant-garde – in ere te herstellen: er werd een keur aan Oost-Afrikaanse gastpercussionisten, eh, opgetrommeld en in een track als The Facts Of Life bespeurden we zelfs weer even een echo van de briljante geluidsbenadering van Brian Eno.
Ondanks de matige creatieve meerwaarde en gelikte productie leverde Little Creatures wel de grootste hits voor de groep op: The Lady Don’t Mind, Road To Nowhere, And She Was, ze staan er allemaal op. De pseudo-soundtrack True Stories, waarop men de songs uit David Byrne’s gelijknamige film naspeelde, geldt als het dieptepunt uit de Talking Heads-catalogus en daar valt wat voor te zeggen: de plaat klinkt tamelijk lomp en ongeïnspireerd, al werd met Wild Wild Life nog wel een hitje gescoord.
In tegenstelling tot de Rhino-reissues (van de eerste vijf studioplaten) zijn dit geen tweezijdige Dual Discs, maar dubbelaars: naast de geremasterde, reguliere cd (mét bonustracks) bevat elke uitgave een dvd met daarop een 5.1 Surround-mix van het album plus twee videoclips en een fotogalerij. Hebben ze toch nog hun best gedaan om er wat moois van te maken.
