Ineens was ie daar: Lose Your Self, het nieuwe album van Enter Shikari. Een verrassingsrelease past perfect bij een band die zich al sinds dag één weigert te laten vangen in verwachtingen. Toch voelt deze plaat minder als een grillige zijstap en meer als een logische volgende fase: een verdere versmelting van hun eclectische verleden tot iets wat opvallend coherent klinkt. Waar eerdere platen soms bewust alle kanten op schoten, klinkt Lose Your Self gefocust.
De kenmerkende mix van posthardcore, elektronica en alles daar tussenin (Britpop!) is nog altijd aanwezig, maar wordt hier strakker gedoseerd. De pulserende synths in de titeltrack waarme de plaat opent voelen vertrouwd, het euforische refrein als ontlading. Tracks als Demons en The Flick Of A Switch I bouwen verder op dat spanningsveld, maar zijn niet heel verrassend: zware gitaren die plots plaatsmaken voor bijna dansbare (dubstep)passages, die vervolgens weer terugklappen in chaos. Het is een truc die Enter Shikari al jaren beheerst. Wel klinkt frontman Rou Reynolds gecontroleerder dan ooit, alsof hij precies weet wanneer hij moet ontploffen en wanneer niet. It’s OK is een welkome afwisseling, waarin Reynolds z’n innerlijke Liam Gallagher aanspreekt. Een van de weinige verrassingen op een plaat die doet wat ie moet doen. Maar ook niet meer dan dat.
