Vijf jaar na het uitstekende I Won’t Care How You Remember Me is Tigers Jaw terug met album nummer zeven, Lost On You. Wat er veranderd is? Eigenlijk niets, behalve dat de liedjes nog beter zijn. Voor wie het niet weet: Tigers Jaw klinkt als een combinatie van Jimmy Eat World, American Football, The World Is A Beautiful Place en andere Midwest-emobands. Maar dan met harmonieën die uit een andere wereld lijken te komen.
Zangeres Brianna Collins en zanger Ben Walsh buitelen over elkaar heen, vullen elkaar aan en geven elkaar ruimte. Zoals in het melancholische Primary Colors, een nummer gedragen door haast troostende gitaren, waarin emotionele verwarring in melodie gegoten wordt. Head Is Like A Sinking Stone is vervolgens bijna hypnotiserend, met een prachtige tekst van Walsh over een terugkerende droom die hij als kind had en waarin hij vastzit onder water. Hij gebruikt het als metafoor voor universele thema’s als twijfel en verwondering. Gelukkig is er ook ruimte voor lichtere, bijna vrolijke momenten, zoals in Breezer, en ook een stevig nummer als Light Leaks Trough is een welkome afwisseling. Tigers Jaw klinkt zelfverzekerd, melodieus en introspectief, als een band die de emotionele intensiteit van hun vroege emodagen heeft ingeruild voor iets duurzamers: volwassen melancholie met scherpe hooks. En dat blijkt, na zeven albums, nog altijd een bijzonder effectieve combinatie.
