Het is echt al negen jaar geleden sinds de laatste reguliere Converge-plaat. Na uitstapje Bloodmoon (2021) met Chelsea Wolfe is Love Is Not Enough album nummer elf en gezien de lange afwezigheid hebben de Amerikanen iets te bewijzen. Zou je denken. Maar Converge bestijgt z’n troon met zoveel speels gemak dat het bijna eng is.
De titeltrack is intens, compact en mokerhard. ‘Love is not enough to fend off the scavengers’, schreeuwt frontman Jacob Bannon als een mantra. Sowieso balanceert Love Is Not Enough tekstueel op de rand van woede en reflectie. Hoe blijf je empathisch in een harde, vijandige wereld? En hoe ga je die innerlijke strijd aan zonder hoop te verliezen. Love Is Not Enough zit vernuftig in elkaar, de opbouw is meesterlijk – niet op shuffle afspelen dus! – en de golf van intensiteit die de band over de luisteraar uitstrooit, wordt steeds groter en krachtiger. To Feel Something begint bijna swingend, Amok Amok is juist log en dreigend en de vroege breakdown in Force Meets Presence is de perfecte opmaat naar een ziedend tweede deel. Adempauze is er nauwelijks, intermezzo Beyond Repair geeft je even rust en de cleane vocalen van Bannon in Gilded Cage zijn een welkome afwisseling, maar na de ongekend harde afsluiter We Were Never The Same blijf je toch versuft achter. Converge blijft een unieke band.
