Het is even wennen, Mastodon zonder gitarist Brent Hinds. Dik 25 jaar leken de vier bandleden onafscheidelijk, zozeer zelfs dat Hinds en bassist Troy Sanders op het podium wel wat weghadden van het tweekoppige monster van Sesamstraat. Toch was daar in maart 2025 de mededeling dat hun wegen gingen scheiden.
Er werd online wat met modder gegooid (vooral vanuit kamp Hinds) en in augustus van datzelfde jaar verongelukte de gitarist bij een motorongeluk. Dat de overige bandleden dit verlies ook nog een plekje moeten geven, bewijst Your Ghost Again, waarin ze – als een soort van moderne metalversie van Shine On You Crazy Diamond van Pink Floyd – hun oude maatje nog een laatste saluut geven.
En die Floyd-referentie komt niet uit de lucht vallen, want met nieuwe bandleden Nick Johnston (gitaar) en João Nogueira (toetsen) helt Mastodon steeds vaker over naar een proggy geluid. Weg zijn de twangy countryuitstapjes van Hinds. Sterker nog, online wordt gefulmineerd dat de brug in Your Ghost Again teveel zou lijken op het gefreak van Angine De Poitrine. Zover gaat het echt niet. Marrow Deep klinkt zeer gefocust en soms best wel rechttoe-rechtaan sludgecore. Maar dan wél met iets meer toetsen en minder stoffige gitaarsolo’s. A Vampire’s Demeanor, waarin Randy Blythe (Lamb Of God) en Nate Newton (Converge) de gang vocals verzorgen, bevat zelfs hints naar Blood And Thunder.
Daarnaast croont Josh Homme mee op Snakes For Dinner, doet Neil Fallon van Clutch een Vincent Price-je (de voiceover bij Michael Jacksons Thriller) in The Three Fates en is het helemaal niet raar dat The Vanishing klinkt als een Black Sabbath-worship, want Geezer Butler zelf speelt bas (en Joe Duplantier van Gojira brult ook een potje mee). Is dit de beste plaat van Mastodon? Misschien niet. Is het een typische overgangsplaat? Zeker niet. Is het een bewijs dat de band ook na het verlies van een boegbeeld nog kwaliteit kan leveren? Absoluut.
