Metallic Life Review klinkt tegelijk tijdloos én als ode aan de eindigheid. Tijdloos omdat de muziek gebaseerd is op opnames van metaal-op-metaal, objecten beslagen of gestreeld, uit de hele actieve periode van dit Amerikaanse, flink experimentele duo (sinds 1995).
Die eindigheid zit hem in de gastrol van steelgitariste Susan Alcorn (ja, ook snaren zijn van metaal) in Changing State. Alcorn is inmiddels overleden, net als trouwens filmmaker en muzikant David Lynch, aan wie The Chrome Reflects Our Image werd opgedragen (die titel komt natuurlijk uit Twin Peaks, hallo). Onder de gasten vinden we verder nog Thor Harris van Swans en Water Damage. Allerlei metalige klankkleuren dus, aan elkaar gesmeed (ik had ‘m zelf ook pas door toen ik ‘m opschreef) tot zeer beluisterbare, verbeeldingsrijke muziek. Zo tussen musique concrète en een beetje abstracte filmsoundtrack in, met her en der zelfs een soort popgevoeligheid en daaronder dan toch een wringend laagje. Metaal, maar niet al te zwaar.