album
indie

MGMT

Little Dark Age

COLUMBIA/SONY MUSIC

Tien jaar geleden uitgekomen, maar nog steeds geen recensie waarin het debuutalbum Oracular Spectacular (2008) onbesproken blijft. Kan ook niet anders. Met Electric Feel, Kids en Time To Pretend had MGMT genoeg buskruit op voorraad om elke festivaltent op te blazen – songs die van de eerste rij tot aan de Dixi’s werden meegebruld. ‘Let’s make some music / Make some money / Find some models for wives.’ Maar daarna kwam de verwarring.

Leek het hotsende, botsende Congratulations (2010) nog een bewuste keuze voor commerciële zelfmoord, dan gaf MGMT (2013) vooral blijk van artistieke dwaling. En nu? Op het oog is er weinig veranderd. Ontdaan van hun bloemenkransen en glitterpakken zou je Andrew VanWyngarden en Ben Goldwasser nog steeds indelen bij de high school freaks. Wat wel veranderd is: ze kregen gezelschap op het schoolplein. Luister het nieuwe nummer James en hoor de overeenkomst met Ariel Pink, een jongen die er wél in slaagde zijn stempel te drukken op de laatste psychedelica-revival. MGMT is links en rechts ingehaald door dat soort types, zowel commercieel als artistiek. En die achterstand gaat Little Dark Age niet wegpoetsen. Time Spend Looking At My Phone is de beste song hier: een aanklacht tegen iedereen die zijn smartphone vaker bekijkt dan zijn naasten, voorzien van een aanstekelijk Daft Punk-motiefje. Ook leuk: het pisnijdige When You Die (‘We’ll be laughing when you die’) en She Works Out Too Much, waarin VanWyngarden hoofdschuddend door het Instagram-account van een of andere #fitgirl scrolt. Je zou die jongen minder internet gunnen. En meer visie. Want met een paar slepende niemendalletjes (When You’re Small, Hand It Over) en nog meer Ariel Pink-kopieën (Me and Michael) is het toch weer een weinig enerverend geheel geworden. Tegenwoordig is MGMT gewoon een van de vele bandjes met een psychedelische inslag. Waarschijnlijk naar eigen tevredenheid, de grote podia waren nooit aan hen besteed. Toch zullen ze er deze zomer weer staan. Voor een kolkende tent die schreeuwt om krakers. En dan spelen ze die drie verdomde liedjes maar weer. Fated to pretend, nog steeds.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Driemaal Melkweg
nieuws
Anathema

Driemaal Melkweg

Buiten hangt de herfst alweer in de lucht, binnen is het behaaglijk. Ook in de Melkweg, zo weten we uit ...
True Meanings
album
Paul Weller

True Meanings

Paul Weller houdt er de vaart in. Vorig jaar bracht hij A Kind Revolution uit, nu ligt er met True ...
Compilatie Chris Cornell aangekondigd
nieuws
Chris Cornell

Compilatie Chris Cornell aangekondigd

Op 16 november verschijnt er een uitgebreide compilatie van de overleden Chris Cornell. Het album, simpelweg Chris Cornell genaamd, is bedoeld als ...

Recensie: MGMT - Little Dark Age (album) | OOR