Mijn zoontje heet Mateo. Net na zijn geboorte bracht de Italiaans-Amerikaanse houseproducer Madteo zijn voorlaatste album Head Gone Wrong By Noise (2020) uit. Dat schept een band voor het leven, zeg maar. Man, wat heb ik die plaat veel gedraaid destijds. Al was het maar om de volgescheten luiers, lange kinderwagenwandelingen en nachtelijke babyfeestjes luister bij te zetten.
Inmiddels spreekt mijn kind al twee talen en is Matteo Ruzzon (Madteo’s echte naam) na een lange sabbatical weer opgedoken. Zou hij soms ook vader zijn geworden? De pauze heeft zijn creativiteit in ieder geval goedgedaan. Met een bewonderenswaardig laconieke swag waadt Madteo zich al mompelzingend door een moeras van zuigende baslijnen, slepende beats en psychedelische arrangementen. Drumcomputers haperen geregeld of duiken abrupt een zijstraat in, terwijl andere instrumenten in de mescal gedoopt lijken, zo vreemd gedragen ze zich. Wie lekker gaat op de weirde werken van Theo Parrish, Actress en Pépé Bradock gaat beslist veel plezier beleven aan dit heerlijk verknipte maar toch verrassend dansbare album. Mijn zoontje viert binnenkort zijn vijfde verjaardag. Zal ik hem Misto Atmosferico E Ad Azione Diretta alvast cadeau geven? Of is het nog te vroeg?
