Eind 2024 was er na zestien jaar eindelijk een nieuw studioalbum van The Cure: Songs Of A Lost World. Nu, een half jaar later, zijn er twee dozijn nieuwe versies van die acht nieuwe liedjes die dat album telde. Remixen dus. Of dat nodig is? Dat is al heel lang een discussie, maar irrelevant. Mixes Of A Lost World is simpelweg een erg fraai remixalbum. Vooral voor hen die ook van The Cure houden, maar dat laatste album toch wat lang, traag, zwaar en saai vonden.
Hier laat een groot aantal prima producer/remixers zich helemaal gaan. Dat doen ze inderdaad vaak om te tonen wat ze vooral zelf in huis hebben, maar ook hoe zij de melodie, de sfeer, een stukje tekst, een specifieke riff of ritmeflard interpreteren. Met de nadruk op dat laatste doet remixer meera dat op meesterlijke wijze in een lang uitgesponnen remix van All I Ever Am – voor op een late avond op de dansvloer, na de nodige spiritualia.
Hoe compleet anders er over dat nummer gedacht kan worden, is te horen in de mixen die Mura Masa (die vooral de nadruk legt op door de mangel gehaalde vocalen) en 65daysofstatic (die de track een psychedelische blik gunt). Grote namen wagen zich vol plezier, bewondering en eigengereidheid aan de tracks van dat oorspronkelijk toch erg donkergrijs gekleurde album. Mogwai doet bijvoorbeeld precies wat we van die band mogen verwachten; zij voelen perfect de sfeer van Endsong aan en versterken die tien minuten lang tot het summum van een slotakkoord van deze remix-rollercoaster.
Ondertussen heb je kunnen genieten van de kunsten van Paul Oakenfold, Orbital, Four Tet, Trentemøller en vele anderen, steeds om een andere reden, kleur of manier van aanpak die je anders naar het origineel doet kijken en luisteren. Meerdere remixen versterken dat origineel, een paar doen die zelfs verbleken. Er is er ook niet één die de zaak onnodig disrespectvol verkracht. Ik denk dat de heren van The Cure daar net zo over denken, anders hadden ze die versie simpelweg niet op dit machtig spannende album laten zetten. Fijn dus dat Robert Smith en de zijnen hun kindjes zo jong al bij andere kunstenaars te logeren brachten. Het gevolg is wel dat ik in het vervolg veel meer naar dit remix-album zal grijpen dan naar het origineel. Metamorfose meer dan geslaagd!
