Het was toch pijnlijk wanneer er een veelbelovende rockband opdook tijdens de corona-lockdowns. Dan luisterde je een nummer en leken de stomende liveshows die in je hoofd opkwamen toch even ver buiten handbereik. Het overkwam de Nederlandse band Kalaallit Nunaat, die niet lang nadat ze weer op het podium mochten nóg een tegenslag kreeg te verduren.

De bandnaam, tevens de naam die de inheemse Inuït-bevolking gebruikt voor Groenland, werd bekritiseerd en uiteindelijk veranderd in Texoprint. Dat is dan weer de naam van een textielfabriek waar de vader van gitarist Redwin Rolleman heeft gewerkt, maar hij sluit prima aan bij de muziek van het trio. Op debuutalbum Modern Living horen we rechttoe-rechtaan noiserock, zonder al te veel poespas. De geluidsmuren staan als een huis, de gitaaruithalen galmen heerlijk en de zang van drummer Dave Pop draagt bij aan de gejaagde sfeer.

Gebeurt er hier veel dat iemand die zijn vinger een beetje aan de pols van de moderne gitaarmuziek houdt nog nooit eerder heeft gehoord? Nee, maar een beproefd recept dat goed wordt uitgevoerd is alsnog prima te eten. En de band heeft nu als voordeel dat we de dampende liveshows niet meer alleen in onze verbeelding kunnen zien. Een lekker stevig nummer als Getting Ahead komt live vast nog harder binnen.