In een vorig millennium kocht ik me jarenlang scheel aan Future Sounds Of Jazz-cd’s. Een serie fantastische compilaties waarop elektronische artiesten hink-stap-sprongen langs jazzlicks en soulbeats. Dat leverde destijds een hoop spannends op. Vanuit Washington D.C. heeft de Nederlandse producer Martijn Deijkers alias Martyn datzelfde station bereikt. Op Music For Existing – opvolger van het zeven jaar geleden verschenen Voids – zoek je tevergeefs naar kickdrums of zaagtanden.

Het is Martyns jazzplaat, waarop hij vrijer musiceert dan ooit tevoren. Nou zaten er altijd al jazzinvloeden in zijn muziek. Soms zat het in zijn avontuurlijke baslijnen, zoals in zijn grootste hit Vancouver. Vaak waren het de kronkelende dubstepritmes of anders wel de soepele pianoakkoorden. Maar op Music For Existing gaat Martyn all-in, compleet met een trompettist, saxofonist en tweede keyboardspeler (Duval Timothy). Hier staat echt een band te spelen, denk je bij tracks als Heavy Sound en Whiplashed. Sleutelnummer is Musa At Erbil, waarop de Britse auteur Musa Okwonga wijze woorden zegt over de kracht van gezamenlijke creatie. Het gaat niet altijd om de uitkomst, maar om het proces. Daar zit de lol en het plezier. Beide zitten volop in dit ambitieuze project, waarop de veelzijdigheid van Martyn andermaal schittert. Postjazz voor dolende clubgeesten.