Victorious was een Nickelodeon-serie over (en voor) kinderen die graag muzikant willen worden en daarvoor naar een speciale school gaan. Pure fictie, maar de eerste actrice uit de serie die haar rol werkelijkheid maakte, was niemand minder dan Ariana Grande. En hier is nu ook nummer twee: met zijn hitsingle en gelijknamige album Mutt heeft ook kindacteur en kersverse r&b-ster Leon Thomas het script omgetoverd tot realiteit.

Ten tijden van de release van Mutt (2024) stond de plaat niet per se met rood omcirkeld op onze albumkalender. Later ontvouwde de plaat zich tot een van de betere en belangrijkere releases van het jaar, eentje waar een dikgedrukt vraagteken aan kleeft: is dit een keerpunt in de toekomst van het genre? Het album heeft iedere eigenschap van een een volbloed r&b-plaat; de schuine teksten, de soepel uitgestreken zanglijnen en de jazz-infused beats, maar toch is het een vuilnisbakkenras. Misschien bedoeld, misschien onbedoeld komt dat ook naar voren in de titel; een Mutt is een bastaardhond, een modderbloedje. Mama is r&b, jazz, soul. Papa is hiphop.

Klassieke r&b scoort niet meer, tenzij Leon Thomas het aanraakt. Een van de laatste écht grote hits in het genre was Snooze van SZA. En wie duikt daar op in de credits? Leon Thomas. De gemene deler is de op hiphop leunende wijze waarop hij de stijl aanvliegt, een brug die hij in zijn eigen muziek slaat, maar als songwriter ook voor artiesten als Drake, (Kan)Ye, Giveon en J. Cole. Hij schrijft in hiphopstructuren, maar doet de muziek aanvoelen als soul en r&b. Het Mutt-schoolvoorbeeld hiervan is Dancing With Demons, eveneens geproduceerd door de New Yorker.

Op deze heruitgave staan maar liefst negen nieuwe tracks, inclusief een derde versie van de single Mutt. Ditmaal niet solo of met Freddie Gibs, maar met een featuring van Chris Brown (was die niet gecanceld?). Mutt heeft in productie, songstructuur en verhaal een duidelijke lijn; een humoristische vertolking van een soort live fast playboy-mentaliteit. De nieuwe versie verwatert de sterke identiteit van de originele plaat, Rather Be Alone daargelaten. De toevoegingen bestaan uit ‘lekkere nummertjes’, niets meer niets minder. Tóch is het belangrijk stil te staan bij deze micro-revolutie van Leon Thomas, die zowel onder eigen titel als genre-breed bewijst dat zijn werkwijze r&b weer toekomst biedt.