De levensfasen volgen elkaar in rap tempo op in het leven van Bill Callahan. In 2019 keerde de enigmatische singer-songwriter uit Austin na zes jaar stilte terug met Shepherd In A Sheepskin Vest, een plaat vol huiselijk geluk verpakt in vrije-vorm-folkliedjes – hij werd rond zijn 50ste voor het eerst vader. Gold Record (2020) sloeg muzikaal grotendeels dezelfde toon aan, maar het door dromen en nachtmerries geïnspireerde YTI⅃AƎЯ (2022) klonk soms spannend en koortsachtig.
In My Days Of 58-opener Why Do Men Sing droomt Callahan wederom over zijn eigen dood – overigens nadat hij de troosteloosheid van het tourleven heeft beschreven. Hij is bang, maar Lou Reed stelt hem gerust: ‘It’s cool baby, just let it ride.’ Waarna er een soulvolle rootsrockfinale vol blazers volgt. The Man I’m Supposed To Be lijkt te suggereren dat hij serieuze gezondheidsproblemen heeft (gehad): ‘I saw that demon inside me, trying to claim my body as its own.’ Het spoort hem aan om een beter mens te worden, en de dood in het gezicht te lachen. Dat laatste doet hij letterlijk: ‘Hihi!’ Een meer dan intrigerende start van dit album vol even geaarde als mystieke rootsrock en teksten.
Callahan begint vaak met een oersimpele melodie, gekoppeld aan een gortdroge observatie of gedachte. Daar meandert hij op voort en de muziek volgt hem waar die woorden ook heen gaan. Muzikaal leunt hij grotendeels op de band van zijn vorige tour, met onder meer drummer Jim White in de gelederen. My Days Of 58 klinkt als een rauwere voortzetting van YTI⅃AƎЯ, met veel improvisatie – vooral saxofonist/hoornspeler Dustin Laurenzi heeft een erg vrije rol. Callahan is meer dan ooit bezig met zijn sterfelijkheid, wat hem zijn leven doet overdenken. Waarom lijkt hij op zijn vader? Redden zijn kinderen het zonder hem? Waarom maakt hij muziek? ‘It didn’t save my life, it gave me a life’ (Pathol O.G.). Hij schakelt moeiteloos van het alledaagse naar het diepzinnige en is tussendoor ook nog ontzettend grappig. De man met de mooiste baritonstem, dictie en timing sinds Lou Reed verkeert creatief nog steeds in bloedvorm.
