Jason Mraz zat ooit in dezelfde klas als Jack Johnson en John Mayer. Figuurlijk gesproken, want hij kwam tegelijkertijd bovendrijven en zijn muziek ademde dezelfde sfeer. Mraz was de laatste om door te breken in Europa, maar sinds I’m Yours, Lucky en I Won’t Give Up was hij hier zelfs lange tijd de meest succesvolle van de drie. Was, want zijn vorige album Look For The Good, met een meer poppy geluid, kwam hier niet van de grond.

Mraz doet nu een nieuwe poging met Mystical Magical Rhythmical Radical Ride. De titel doet een radicale koerswijziging vermoeden, of toch op zijn minst een geestverruimende ervaring, maar niets is minder waar. Zoals altijd grossiert Mraz in lieve liedjes. In het verleden bracht hij die met precies het juiste kampvuurgevoel. Net als op de vorige plaat is de productie echter aalglad en vederlicht. Pancakes & Butter is mierzoet, maar helaas niet moddervet. En de seventies disco in I Feel Like Dancing en You Might Like It wil maar niet swingen. Net als je denkt dat zijn mystieke trip een totale misser is, komt hij met het prachtig melancholieke Little Time. Kan iemand Jason Mraz vertellen dat hij moet ophouden de popster uit te hangen en gewoon dit soort mooie akoestische liedjes moet maken?