Met zo’n naam verwacht je geen plaat vol plezier en polonaise, dat is wel duidelijk. En ook de herkomst van de verschillende bandleden voorspelt niet meteen een parade aan lachebekjes.

We Are Winter’s Blue And Radiant Children bestaat uit Mat Ball (BIG|BRAVE), Efrim Manuel Menuck (Godspeed You! Black Emperor, Thee Silver Mt. Zion), Jonathan Downs en Patch One (beiden van Ada). No More Apocalypse Father is geïnspireerd op de winters in Montreal, dus ook de onderwerpen zijn topzwaar. Het viertal schildert muzikaal in vijftig tinten sepia met zware distortion, tapemanipulaties en synts. Heel soms schijnt er een waterig zonnetje door de geluidsmist. Zo roept Menuck in Dangling Blanket From A Balcony (White Phosphorous) herinneringen op aan Michael Jackson die zijn kind over een balkon laat hangen. Het geheel doet in z’n trage en zoemende melancholie denken aan Lift To Experience en Codeine. Dit is zo’n band die een plaat als deze integraal gaat spelen op Roadburn, waarna iedereen die erbij was erover blijft opscheppen. En ze zullen nog gelijk hebben ook.