album
Pop

DAVID BOWIE

Nothing Has Changed

Nothing Has Changed? Het zal niet voor niets zijn dat er, zodra je de fraaie box van de 3cd-versie van deze career-spanning compilatie openvouwt, ineens ook Everything Has Changed te lezen valt. Zoals ook het adjectief ‘kameleontisch’ vrijwel zonder uitzondering wordt gebruikt in zinnen die over David Bowie gaan. Die muzikale breedte van Bowie, die dit jaar zijn vijftigjarig jubileum als recording artist viert (zijn debuutsingle Liza Jane, ook hier aanwezig, kwam uit in juni 1964), valt natuurlijk het best vast te stellen aan de hand van een Best Of. Vandaar dat er zoveel zijn.

Want laten we daar geen doekjes om winden: ‘ultieme Bowie-verzamelaars’ hadden we al legio, in alle vormen en maten, zelfs gecompileerd door de meester zelf (iSelect uit 2008). De 2cd-versie van Nothing Has Changed is er ook ‘gewoon’ zo eentje, zij het – uiteraard – aangevuld met twee nummers van comebackalbum The Next Day plus Bowie’s recente, opvallend jazzy single Sue (Or In A Season Of Crime). In dat opzicht geen nieuws, al zou je vraagtekens kunnen zetten bij het gebruik van al die single edits, single versions en radio edits. Ingekorte versies dus. Geen punt waarschijnlijk voor terloopse Bowie-consumenten, maar kom bij mij niet aan met een tot 3 minuut 35 versneden uitvoering van Bowie’s beste nummer aller tijden (Ashes To Ashes, oorspronkelijk 4 minuut 23!). Diezelfde singleversies staan weliswaar op de 3cd-variant van Nothing Has Changed, maar voor de rest is dat voor de ware Bowie-fanaat toch echt de configuratie om de beurs voor te trekken. Vanwege een ‘previously unreleased’ song als Let Me Sleep Beside You bijvoorbeeld (uit 2001 en bestemd voor het nooit uitgebrachte album Toy), maar ook voor gems als Your Turn To Drive (ooit een gratis download voor wie in 2003 het album Reality online bestelde), een flinke handvol afwijkende mixen en het nodige obscure sixtieswerk, waaronder dus zijn debuutsingle (uitgebracht als Davie Jones & The King Bees) en het behoorlijk ruig rockende You’ve Got A Habit Of Leaving uit 1965 (van Davy Jones & The Lower Third). Gek genoeg ontbreken uit die tijd Bowie’s veel beroemdere, bijna carnavaleske semi-kinderliedjes: The Laughing Gnome, Rubber Band en Little Bombardier bijvoorbeeld. En natuurlijk ontbreekt er meer, zeker van weergaloze vroege albums als The Man Who Sold The World en Hunky Dory. Of de verdwaalde maar nog altijd ijzersterke single John I’m Only Dancing (1972). Ook de cruciale en creatief hoogstaande ‘Berlijn-periode’ komt, met drie tracks, maar zeer karig aan bod. Maar het moet gezegd: met Nothing Has Changed hebben we wel een Bowie-verzamelaar die alle ándere Bowie-verzamelaars overbodig maakt. Voorlopig.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

The Beatles (The White Album)
album
The Beatles

The Beatles (The White Album)

In februari 1968 trokken The Beatles naar Rishikesh in India om daar deel te nemen aan een cursus meditatie bij ...
Eagles Of Death Metal kondigen coveralbum aan
nieuws
Eagles Of Death Metal

Eagles Of Death Metal kondigen coveralbum aan

Jesse Hughes en Josh Homme van Eagles Of Death Metal hebben via Twitter een nieuw coveralbum aangekondigd. Pigeons Of Shit ...
Le Guess Who? 2018: Nachtbrakers en excentriekelingen
concert

Le Guess Who? 2018: Nachtbrakers en excentriekelingen

Le Guess Who?, het immer uitdijende festival met het alsmaar duizelingwekkender wordende blokkenschema. Een cultdingetje is het al lang niet ...

Recensie: DAVID BOWIE - Nothing Has Changed (album) | OOR