Met The Land Is Inhospitable And So Are We (2023) schudde Mitski het laatste restje underground af en brak ze definitief door naar het grotere publiek. Er kwam vorig jaar zelfs een concertfilm met bijbehorende liveplaat uit naar aanleiding van dat album. Niet dat dat ten koste ging van haar muzikale integriteit, maar de naar pop opgeschoven nummers lagen net wat makkelijker in het gehoor.
Die lijn trekt ze samen met vaste producer Patrick Hyland deels door op haar achtste langspeler Nothing’s About To Happen To Me. Daarnaast grijpt ze ook terug op de indierock van Bury Me At Makeout Creek (2014) en toont ze zich in meerdere liedjes schatplichtig aan Pixies en The Breeders. If I Leave had uit de koker kunnen komen van de gezusters Deal. Er is de gruizige gitaar in Where’s My Phone, de overgangen van verstild naar plots aanzwellend geluid en de lekker dwarse riff in That White Cat. Mitski zingt daarin: ‘Mama told me / Things will leave you / They get broken, they get lost / The only thing you can trust / Is what you live through / Mama, how about when I die / What do you hold on to, hey?’, waarna een fraai koor deze tekstuele stomp in de maag iets verzacht.
De eigenzinnige Japans-Amerikaanse kruipt graag in de huid van vrouwelijke personages; hier is ze een excentrieke vrouw die woont in een groot, spookachtig huis, geënt op Shirley Jacksons boek We Have Always Lived In The Castle. Niet alleen tekstueel speelt Mitski een spel met wat ze laat zien en wat je tussen de regels door zou kunnen lezen. Ze doet dat ook muzikaal. Lieflijke fluiten en strijkers maskeren de ontreddering in I’ll Change For You en de gekte in Dead Women. Blazers hebben eenzelfde functie in Rules, net als een zeemanskoor in Charon’s Obol. Steeds als ze even uitpakt, volgt een kalm nummer, vaak met pedal steel. Achter een zorgvuldig gecreëerde façade schuilen eenzaamheid, afwijzing en outsiderschap Het zijn thema’s die steeds terugkomen in Mitski’s oeuvre, maar waarin eerder ontspanning en mildheid leken te zijn gekomen. Nothing’s About To Happen To Me is even intiem als ontregelend.
