Sommige bands veranderen nooit en The James Hunter Six is zo’n band. ‘Klinkt als Sam Cooke en maakt rhythm and blues-liedjes die lekker wegluisteren. Het is allemaal wel wat veel van hetzelfde.’ Deze voorzichtige zinnen, bijna dertien jaar geleden door mij geschreven na het zien van de groep rond de Britse retrosoulzanger op North Sea Jazz, zou ik zo onderaan deze recensie kunnen plakken.
James Hunter gaat nooit veranderen. Al zijn hele leven maakt hij ouderwetse r&b en soul. Dat hij daar nog steeds de grootste lol in heeft, hoor je meteen. Zet bijvoorbeeld Gun Shy op, een van de leukste nummers van dit nieuwe album, en je hoort de zestiger croonen en kreunen als een hitsig jonkie. En zijn band speelt steevast met net genoeg peper om trek in meer te krijgen wanneer je een individueel nummer hoort. Probeer je echter naar een hele plaat van The James Hunter Six te luisteren, dan ben je er vrij snel klaar mee. De band brengt gewoon te weinig variatie aan om langer dan een liedje of twee achter elkaar te blijven boeien.
