P2, uit te spreken als pi two. Pitou dus, maar dan Part 2. Pitou Nicolaes maakte in 2023 met Big Tear een van de mooiste indiepopplaten van dat jaar. Ze is componist en producer, maar bovenal een buitengewoon begenadigd zangeres. De stem is haar belangrijkste instrument. Hoe stemmen samen kunnen klinken, daar gaat ze op aan. Ze zong als kind in het Nationaal Kinderkoor, later ook in het klassiek georiënteerde Kobra Ensemble, maar koos solo toch voor popmuziek.

Big Tear omschrijft ze nu als introvert, melancholisch, subtiel. P2 komt slechts gedeeltelijk uit die hoek (het ontroerend mooie Morning Star bijvoorbeeld), ze schreef nu vooral tracks waar ze buiten de geest ook de rest van haar lichaam mee activeerde. Pitou vernieuwde zich op emotioneel en daarmee ook creatief vlak. Ze liet toeval toe en schuwde het impulsieve experiment niet. Ze gebruikte een tussenjaar om muziek te maken voor een korte film waarin ze zelf ook de hoofdrol speelde en om op pad te gaan met de zangeressen Naaz en Luwten, dat weer andere inzichten, gelaagdheden, samenzang en klankkleuren opleverde. Ondertussen ontstonden in haar hoofd ook de contouren van P2. Waar het op Big Tear draaide om thema’s als zelfontplooiing, veerkracht en relaties, was er nu een veel speelser, open vizier.

Too Good To Go ontstond uit een vocal loop die maar in haar hoofd bleef rondspelen, Jewelry is een vocaal weelderig aangezette, ouderwets aandoende folksong, Pirate dient als uitlaatklep om iets een plek te geven wat haar overkwam. Tien keer word je opnieuw verrast, want iedere track lijkt op zichzelf te staan en uit een andere emotie, gebeurtenis of toevalligheid te zijn ontstaan. Akoestische instrumenten, elektronica en speelse meerstemmige hoogstandjes wisselen elkaar liefkozend gebroederlijk af. Ze noemt het zelf een levenslustige rondreis waarin waanzin, blijdschap, onafhankelijkheid en melancholie samen de dansvloer betreden. Het grotendeels met dezelfde muzikanten als op Big Tear opgenomen P2 werd door Pitou zelf geproduceerd, al zijn er ook bijdragen te horen van Antwerpenaar Youniss Ahamad. Die deed eerder al prachtige productionele zaken op albums van Porcelain id en Borokov Borokov, en debuteert deze maand zelf met zijn album Good Effort! Juist de combinatie van speels experiment en liedjes met een meer traditionele aanpak maken van dit tweede album van deze vocaal meesterlijk opererende Pitou opnieuw een indiepopparel van formaat.