Debuut The Opposite Of December… A Season Of Separation van Poison The Well is een van de meest invloedrijke metalcorealbums aller tijden. De zware breakdowns gecombineerd met sfeervolle gitaren en melodieuze zanglijnen werd zo’n beetje de standaard voor het genre. Na The Tropic Rot (2009) leek het afgelopen voor de band. De afgelopen jaren waren er wat reünieshows en nu, na zestien jaar, is er zowaar een nieuwe plaat, Peace In Place. Die beukt lekker door.

Eerste single Thoroughbreds somt wel zo’n beetje op wat Poison The Well bijzonder maakt. Agressief zoals vroeger, maar met meer ruimte, gelaagder en daarmee meer van nu. Peace In Place is sowieso een gevarieerde plaat, met genoeg ruimte voor experiment. Everthing Hurts begint als posthardcoretrack, Weeping Tunes is met een beetje fantasie bijna een popliedje en A Wake Of Vultures doet heel erg denken aan tracks van Versions (2007), de plaat waarop Poison The Well experimenteerde met van alles en nog wat. Peace In Place is meer een geheel, al valt emotrack Drifting Without End een beetje buiten de boot. Geen enkele oude fan kan zich een buil vallen aan deze plaat, Poison The Well doet geen afbreuk aan z’n status als metalcorepionier, maar echt stijl achterover slaan we ook niet. Gewoon prima.