album
INDIEROCK

BETTIE SERVEERT

Pharmacy Of Love

PALOMINE/PIAS

Nog geen veertig minuten duurt Pharmacy Of Love, het eerste album met nieuw materiaal van Bettie Serveert sinds Attagirl in 2004. Dat is niet veel. Maar met de kwaliteit van deze levenslustige plaat zit het meer dan goed. De Betties beuken zich als het ware een nieuw decennium in, want hun negende album is voor een niet onbelangrijk deel een luidruchtige plaat. Alsof de band zijn spierballen wil laten zien na Bare Stripped Naked.

Op die in 2006 uitgebrachte cd/dvd stak ’s lands beste indiepopband van de laatste twintig jaar oud werk in een semi-akoestisch jasje. Nogal wat musici worden bedaagd als ze wat langer mee lopen in het popcircuit, maar die van Bettie Serveert – samen actief sinds het begin van de jaren negentig – gelukkig niet. Ze knallen erin. Niet constant, want ook nu zweert de Amsterdamse band bij muzikale diversiteit en enthousiasmerende dynamiek. Gitarist Peter Visser (46) kan zich weer een aantal keren ongebreideld uitleven en de een jaar oudere zangeres Carol van Dyk staat haar vrouwtje, ook in een hard rockend nummer als Deny All. Pharmacy Of Love biedt twee composities die nogal atypisch zijn in het inmiddels uitgebreide oeuvre van Bettie Serveert. The Pharmacy is Britse postpunk en klinkt alsof het gemaakt is door een samenwerkingsverband van Joy Division op speed en The Cure. Het bijna tien minuten in beslag nemende Calling kent een structuur zoals I Will Possess Your Heart van Death Cab For Cutie. Alvorens het begint, is er een lang en langdradig ambient-voorspel, dat klinkt als Sigur Rós met startproblemen. De krenten? De zwierige cover Mossie, dat onder de naam Previously Unreleased op het debuutalbum van Moss staat, is een fraaie ballade met gitaarimpulsen van Visser en Change4Me, met de waarheid-als-een-koe-zin ‘If you don’t love yourself, then how can someone else?’, is een subtiele topper in het repertoire van de Betties. Het deels lawaaierige What They Call Love had niet misstaan op Plays Venus In Furs And Other Velvet Underground Songs, de aan de Velvets gewijde coverplaat van Bettie Serveert uit 1998. Pharmacy Of Love heeft weliswaar niet de klasse van Palomine (1992) en Lamprey (1995), de twee topplaten van Bettie Serveert, maar is een uitstekend indierockalbum om een nieuw decennium mee te beginnen. RENÉ MEGENS

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Wide Awake!
album
Parquet Courts

Wide Awake!

Was Wide Awake! een debuut geweest, hadden we dan van een klassieker gesproken? Parquet Courts’ vijfde – zevende als je ...
Win tickets voor Screaming Females in Sugarfactory
winactie
Screaming Females

Win tickets voor Screaming Females in Sugarfactory

Aanstaande zondag 27 mei in de Sugarfactory in Amsterdam: Screaming Females! Ouderwetse punrock uit New Jersey, gespeeld door een band ...
Part Of The Light
album
Ray LaMontagne

Part Of The Light

In veel jaarlijstjes trof je ‘m niet aan, maar Ouroboros, de laatste plaat van Ray LaMontagne, werd ten tijde van ...

Recensie: BETTIE SERVEERT - Pharmacy Of Love (album) | OOR