album
rock

Pianos Become The Teeth

Wait For Love

EPITAPH

Dik drie jaar geleden was ie daar ineens: Keep You, het derde album van Pianos Become The Teeth. Een drastische koerswijziging voor de band uit Baltimore. Frontman Kyle Durfey was gestopt met schreeuwen en ook de posthardcore van eerdere albums werd ingeruild voor een smaakvol postrockgeluid. Sfeer boven agressie. Een gedurfde keuze die geweldig uitpakte: Keep You is een van de beste albums van de afgelopen jaren. Hoge verwachtingen dus voor het nieuwe Wait For Love.

En potjandorie, wat maakt Pianos Become The Teeth ze moeiteloos waar. Oké, de impact bij de eerste luisterbeurt is misschien wat kleiner omdat er muzikaal deze keer geen roer radicaal is omgegooid, maar stiekem is Wait For Love beter dan z’n voorganger. Het album doet namelijk iets wat weinig bands in deze streaming- en shuffletijden nog lukt: vanaf de eerste tot de laatste seconde een verhaal vertellen. Dit is zo’n zeldzaam album dat je van begin tot eind wil luisteren, in de juiste volgorde. Zoals bijvoorbeeld ook Goodness, het laatste album van The Hotelier, waar Pianos Become The Teeth wel iets van wegheeft. Net zo makkelijk horen we Sunny Day Real Estate terug en andere oude emobands, maar ook de indiefan van nu zal aanknopingspunten horen. Sterker nog, probeer op de rustigere momenten maar eens níet aan The National te denken. En toch klinkt Pianos vooral heel erg eigen. Drummer David Haik drukt een groot stempel op de nummers, op een – ja, ik ga dit woord echt gebruiken – smaakvolle manier, dus zonder extreem hard te slaan of zo. De gitaren fonkelen en vermengen zich als vanzelf met de prettige vocalen van Durfey. De frontman bezong op de eerste drie albums alle fases van rouw waar hij door heen ging na het verlies van zijn vader. Op Wait For Love dwalen thema’s als verlies en woede ook nog rond, maar het voorzichtige optimisme in de prachtige teksten van Durfey zorgt voor voldoende lucht: ‘Come and celebrate’ zijn niet voor niks de eerste woorden van opener Fake Lightning. Single Charisma is voor Pianos-begrippen zelfs ongekend optimistisch, maar daarna – vanaf derde track Bitter Red – zijn de mijmeringen van Durfey een stuk neerslachtiger, vooral in tweeluik Bay Of Dreams en Forever Sound. Fijn dus dat Bloody Sweet je net op tijd weer opraapt. Na afsluiter Blue – misschien wel het mooiste nummer van de hele plaat – moet je even bijkomen, maar daarna begin je gewoon weer bij het begin. Een uniek kunstwerk van een unieke band.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nog meer keus!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nog meer keus!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Het kon niet uitblijven: Toto covert Weezer
nieuws
Toto

Het kon niet uitblijven: Toto covert Weezer

Daar is ie dan: de Weezer-cover van Toto. Nadat Rivers Cuomo en de zijnen Africa coverden, is het nu de ...
De Staat terug met nieuwe single Kitty Kitty
nieuws
De Staat

De Staat terug met nieuwe single Kitty Kitty

De Staat is terug! De Nijmeegse band heeft een gloednieuwe single uitgebracht: Kitty Kitty. Het is de eerste track van ...

Recensie: Pianos Become The Teeth - Wait For Love (album) | OOR