In mijn herinnering waren in de jaren zeventig de dagen zonniger, de luchten blauwer, de popliedjes meer verschillend van elkaar en de geluidskwaliteit beter. Bij toeval hoorde ik pas een complete aflevering van een hooggewaardeerd radioprogramma uit die tijd. Dat viel knap tegen: tergend traag, met veel saaie platen die ik me totaal niet kon herinneren. Met de tijd herinner je je alleen nog de hoogtepunten.

Zanger/gitarist Andy Platts (frontman van Mama’s Gun en om die reden de ‘Young Gun’) en toetsenist/producer Shawn Lee (de grijzende veteraan ‘Silver Fox’ die werkte met onder meer Lana del Rey, Amy Winehouse en Alicia Keys) laten zich graag inspireren door die hoogtepunten: Steely Dan, The Doobie Brothers, Fleetwood Mac en Wings. Op hun platen leggen ze je in een warm bad van golvende Fender Rhodes piano’s en kamerbrede meerstemmige koortjes.

Op hun vijfde album Pleasure bereiken ze productioneel een niveau dat zich kan meten met de besten uit die tijd. Dat ze dat deden in amper een maand fysieke productietijd, terwijl muzikanten vroeger meer dan een half jaar in de studio nodig hadden, is natuurlijk te danken aan de automatisering en de mogelijkheid digitaal bestanden uit te wisselen. Songs als Stevie & Sly, Born To Dream, Late Night Last Train en Put Up Your Dukes zijn echter pure ear candy. En met hun voorbeelden die allemaal boven de 70 zijn, hebben deze ‘jonge’ vossen het rijk alleen.