Het blijft mooi én wonderlijk: een Nederlandse veteranenband (opgericht in 1978), een ijkpunt in de geschiedenis van de vaderlandse new wave en avant-garde bovendien, die op een goede dag in 2018 besluit om in soort-van-originele bezetting de draad – of in elk geval een draad – weer op te pakken en vervolgens niet meer te stuiten is. Na de heruitgave van het klassieke album 4our Clicks in 2023 wordt razendsnel The PM Series gestart, gefundeerd op oude én nieuwe ideeën, en inmiddels zijn we alweer toe aan aflevering 4.
Protest Meeting – Positively NO!!! klinkt in al z’n onbegrensde eigenwijsheid weer even weird en tijdloos als de voorgaande edities, met dat verschil dat de focus nu vooral op ritme en zang lijkt te liggen. Als start en finish fungeren twee Duitstalige nummers – vraag niet waarom, bij Nasmak vraag je nóóit waarom – die knap balanceren tussen maniakaal, dadaïstisch en melig (in Abnormal komt op zeker moment een snippertje Du van Peter Maffay voorbij). Daartussenin verbaas je je met groot genoegen over de knappe, chant-achtige zangpartijen die de ene keer This Heat (It Will Go) en dan weer Talking Heads (Drawbridge Blues) in herinnering roepen. Of over de manier waarop men, in Super Tribe, een bezwerend-minimalistische indianendans vormgeeft, waarbij de zang op z’n minst intrigeert. Of over hoe dwingend een 7/8-maatsoort kan uitpakken (VDDV). Geweldenaren zijn het. En nee, ze zijn nog lang niet klaar.
